دیروز – بهتره بگم دیشب – برای هوا خوری و به صرف آیس پک بیرون بودم. برگشتنا چشمم خورد به ماه! قرصی بود برای خودش، تقریبا خیلی گرد، با حساب تقویم می شد شب پونزدهم! خیلی حیف ام اومد که اون موقع و تو اون زاویه دوربین همراهم نبود. گرچه بودنش هم سود چندانی نداشت چون اون زیبایی رو با دوربین آماتوری نمی شه به تصویر کشید. از نگاه کردن به ماه خوشم میاد، مخصوصا وقتی گرد باشه یا نیمه شب ها وقتی همه خوابند! یاد خیلی چیزها می ندازه منو، یاد خیلی وقت های دیگه! دوستش دارم! گاهی وقتها که غروب ماه مقارن میشه با سحر هم قشنگیِ خاصی داره، طلوعش هم؛ اگر افقی برای دیدن مونده باشه تو شهر البته!
عکس مال امشبه، قرصش کامل نیست البته. در ضمن این بهترین عکسیِ که با دوربینم می تونم بگیرم از ماه!
